Kinezyterapia w chorobie Parkinsona

Dorota Kozak-Putowska 1, Joanna Iłżecka 2, Jolanta Piskorz 3, Gustaw Wójcik 4, Dorota Nalepa 5
1 - Samodzielna Pracownia Rehabilitacji Neurologicznej UM w Lublinie, Klinika Chirurgii Naczyń i Angiologii UM w Lublinie
2 - Samodzielna Pracownia Rehabilitacji Neurologicznej UM w Lublinie
3 - Samodzielna Pracownia Rehabilitacji Neurologicznej UM w Lublinie, Wojewódzki Szpital im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu
4 - Zakład Diagnostyki Obrazowej, Wojewódzki Szpital im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu
5 - Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Lublinie, Oddział Neurologii
MONZ
2015; 21 (1): 19-23
ICID: 1142353
Article type: Review article
 
 
Wprowadzenie. Choroba Parkinsona jest nieuleczalną, zwyrodnieniową chorobą układu nerwowego, prowadzącą do postępującej niesprawności, uzależnienia od pomocy innych oraz obniżonej jakości życia.
Cel pracy. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie najważniejszych kwestii dotyczących kinezyterapii chorych na chorobę Parkinsona na podstawie piśmiennictwa.
Skrócony opis stanu wiedzy. Zastosowanie kinezyterapii jest nieodłącznym elementem leczenia i odgrywa bardzo ważną rolę w procesie usprawniania i przystosowania pacjenta do życia z chorobą. Ćwiczenia nie tylko mają istotny wpływ na występujące objawy w przebiegu choroby, ale też na ogólny stan zdrowia. Choroba przebiega u każdego pacjenta w odmienny sposób, dlatego ważny jest indywidualny dobór terapii, w zależności od występujących objawów ruchowych, jak i pozaruchowych, a także ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Ćwiczenia zalecane u chorych na chorobę Parkinsona to ćwiczenia oddechowe, chodu, ćwiczenia wzmacniające, równoważne, koordynacyjne, rozciągające, relaksacyjne, muzykoterapia, taniec oraz gry i zabawy ruchowe. Regularne wykonywanie ćwiczeń, zaangażowanie pacjenta oraz realizowanie programu ćwiczeń, również w warunkach domowych, jest warunkiem efektywności kinezyterapii.
Podsumowanie. Kinezyterapia odgrywa bardzo ważną rolę w usprawnianiu pacjenta z chorobą Parkinsona, zapobieganiu trwałej niepełnosprawności oraz utrzymaniu jak najdłuższej samodzielności i dobrej jakości życia.

DOI: 10.5604/20834543.1142353
  PEŁNY TEKST STATS

Recommend this article to:

Nazwisko i Imię:
E-mail:
From:
Język:


Artykuły powiązane in IndexCopernicus™
     zaburzenia ruchu [0 powiązanych rekordów]



 

Related articles

A Wójcik, S Legocki,
HIP EXTENSION RANGE OF MOTION IN LIGHTENING POSITI...
Background. Evaluation of the range of motion (ROM) in hip joints is important within people with lower back pain (LBP), because this ROM influences pelvic location and therefore mobility of the lumbar spine. The aim of this study was to deter...
STRESZCZENIE
d Pilip, m Wójcik,
Wiedza w zakresie resuscytacji krążeniowo-oddech...
Cel: Oceniano poziom wiedzy strażaków Państwowej (PSP) i Ochotniczej Straży Pożarnej (OSP), policjantów oraz ratowników Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (WOPR) w zakresie prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Projekt i m...
STRESZCZENIE
M Berger, J Szkutnik,
 Correlation between generalized joint laxity...
 Generalized joint hypermobility (GJH) is an increase of joints mobility over accepted norms. Many authors include GJH to etiologic factors of temporomandibular disorders (TMD). The aim of the study was to verify if there is an association be...
STRESZCZENIE